Zachtheid, zo zacht als een veertje.
Zachtheid mag ons de weg naar kwetsbaarheid tonen.
Het mag ons laten voelen wie we in wezen zijn.
Wat ons hart ons toe draagt.
Onszelf tonen op een liefdevolle manier.
Ook liefdevol zijn naar elkaar.
Durven voelen, durven uitspreken.
Met respect.
Zonder oordeel
Zachtheid mag naar buiten komen.
Gevoeld worden.
Gedeeld worden in onze harde buitenwereld.
Zachtheid, een innerlijke kracht
Zachtheid is een kracht. Het wordt vaak verward met zwakte, kleiner worden en toegeven. Wie echt durft te vertragen weet beter.
Zachtheid vraagt moed. Moed om niet meteen te reageren. Moed om jezelf te blijven. Om te blijven voelen wanneer alles in ons schreeuwt om te oordelen. Om een open houding te hebben, ook wanneer dat kwetsbaar voelt.
Scroll maar eens door de social media. Iedereen heeft zijn mening klaar. Iedereen roept en overtuigt. Vaak zonder te luisteren. Vaak met een oordeel, zonder ruimte voor menselijkheid, zonder gevoel.
Zachtheid doet iets anders. Het is een uitnodiging tot luisteren. Aanwezig zijn. Erkennen wat er leeft in jezelf maar ook in de ander. Het is luisteren met een open hart. Daarin schuilt juist haar kracht.
Zachtheid is aanwezig blijven in wat gevoeld wil worden, zonder het te willen oplossen. Het is luisteren naar het stille weten dat niet schreeuwt maar fluistert.In een wereld die vraagt om snelheid en meningen is zachtheid tonen moedig. Ze nodigt uit om het pantser even af te leggen. Om te ademen in plaats van te reageren. Om te voelen in plaats van te verklaren. Zachtheid opent ruimtes waar het hart niet hoeft te bewijzen dat het klopt. Het is trouw blijven aan je eigen ritme en waarheid.
Zachtheid is daar waar heling begint.
Zachtheid is een superkracht.