* Wil je nog even helpen?
* Kun je dit er nog bij nemen?
* Ga je mee?
* Vind je het goed als ik iemand meebreng?
* Kun je vandaag nog even langskomen?
* Wil je dit voor mij regelen?
* Vind je het erg als we het anders doen?
* Zal ik nog even blijven?
* Kun je daar nog wat langer over doorgaan?
* Vind je dit mooi?
* Kunnen we dit verplaatsen?
Iedereen krijgt wel eens dit soort vragen. Een soms antwoord je bijna automatisch met ja. Terwijl je vanbinnen iets heel anders voelt. Een knoop in je buik, een zucht, spanning in je lichaam, een klein stemmetje dat zegt: eigenlijk wil ik dit helemaal niet. Maar toch zeg je ja. Omdat je niemand wilt teleurstellen, omdat je behulpzaam wilt zijn, omdat je bang bent om egoïstisch over te komen of simpelweg omdat je gewend bent geraakt om eerst te voelen wat de ander nodig heeft en pas daarna wat jij zelf nodig hebt. Maar wta als dat innerlijke nee geen lstig gevoel is dat je moet wegduwen? Wat als het juist een vorm van wijsheid is? Je intuïtie spreekt namelijk niet altijd in grote, duidelijke boodschappen. Soms zit ze gewoon in dat kleine gevoel van "dit klopt niet voor mij".
In deze blog ontdek je hoe je het verschil kunt leren voelen tussen een ja vanuit jezelf en een ja omdat je eigenlijk geen nee durft te zeggen.
